Bestseller Da Nang Air Base, 1970-71. 450mm(W) x 450mm(H) 17inches(W) x 17inches(H)

Productbeschrijving : Da Nang Air Base, 1970-71. 450mm(W) x 450mm(H) 17inches(W) x 17inches(H)

Vliegbasis Da Nang, 1970-71. 450 mm (B) x 450 mm (H), 43 cm (B) x 43 cm (H). Armée de l’Air: De geschiedenis van de luchtmachtbasis Da Nang gaat terug tot de tijd van Frans Indochina. Vliegveld Tourane, zoals het toen heette, werd aangelegd in de jaren 30. In 1940 stemde de Franse Vichy-regering ermee in dat Keizerlijk Japan de basis mocht gebruiken als stationering voor Japanse troepen, samen met diverse andere bases in de omgeving, waaronder Cam Ranh Bay en Bien Hoa. In de periode 1944-45 werd de basis veelvuldig aangevallen door vliegtuigen van de Veertiende Luchtmacht van de USAAF en de Derde Vloot van de Amerikaanse Marine. Na de Tweede Wereldoorlog kwam het onder Frans gezag en werd het een belangrijke basis van de Armée de l’Air tijdens de Franse Indochina-oorlog van 1946-1954. Er werden vliegtuigen ingezet zoals de Grumman F8F Bearcat en de Douglas B-26 Invader, waarbij laatstgenoemde de Groupe de Bombardement I/19 Gascogne vormde. In 1953 stuurden de Verenigde Staten Fairchild C-119 Flying Boxcars naar Tourane ter ondersteuning van de Franse militaire operaties in Indochina. Deze werden gebruikt in de beslissende Slag om Dien Bien Phu in 1954, zij het met een burgerbemanning. In 1954 stuurden de Verenigde Staten nog meer B-26’s en RB-26’s naar Tourane, samen met Douglas C-47 Skytrains en F4U Corsairs. De Fransen breidden ook de landingsbanen van Tourane uit om zwaardere vliegtuigen te kunnen verwerken. Dien Bien Phu leidde tot een grote nederlaag voor Frankrijk en na de slag begon Frankrijk te smeken om vrede. De Amerikaanse troepen die in Tourane waren achtergebleven ter ondersteuning van de Fransen, vertrokken uiteindelijk in juli 1954. De laatste Franse operationele eenheden vertrokken in september. Tijdens de laatste maanden van de Franse terugtrekking werd een kleine kernluchtmacht opgericht, bestaande uit Morane-Saulnier MS.315 en MS.500’s. Deze werd uitgebreid met Grumman F8F Bearcats, Cessna L-19 Bird Dogs en Douglas C-47 Skytrains van de Verenigde Staten als onderdeel van het Mutual Defence Assistance Program. Tourane werd in september 1955 formeel overgedragen aan de nieuwe Luchtmacht van de Republiek Vietnam (RVNAF), en in 1957 werd alle RVNAF-training volledig door de Verenigde Staten uitgevoerd. Gedurende de rest van de jaren 50 en begin jaren 60 nam het aantal RVNAF-eenheden op de basis toe, waarbij de basis niet alleen vastevleugeloperaties, maar ook helikopteroperaties stationeerde. In 1965 droegen de Verenigde Staten een klein aantal Martin B-57B Canberra’s over aan de RVNAF. Amerikaanse Luchtmacht: De eerste Amerikaanse eenheden arriveerden in 1962 in Da Nang. Het Amerikaanse leger stationeerde vanaf januari de 93e Transportcompagnie met Piasecki CH-21 Shawnee’s op de basis, ondersteund door de 339e Transportcompagnie. In juni arriveerde de 18e Vaste Vleugelluchtvaartcompagnie van het Amerikaanse leger met De Havilland Canada UH-1 Otters. De 93e vertrok in september van datzelfde jaar en werd vervangen door Sikorsky UH-34 Choctaw’s van de HMM-362, ondersteund door de 611e Transportcompagnie. In januari 1962 arriveerden ook de eerste USAF-eenheden in de vorm van de 5e Tactische Controlegroep en in maart werden de Fairchild C-123 Providers, die het 6222e Luchtmachtsquadron vormden, daar gestationeerd als onderdeel van Project Mule Train. In april 1963 werden meer C-123’s van het 777th Troop Carrier Squadron naar Da Nang verplaatst ter ondersteuning van de vliegtuigen van het 6222nd ABS. De landingsbaan werd eveneens opnieuw geasfalteerd en andere delen werden bedekt met geperforeerde stalen planken. In 1964 ontving Da Nang zijn eerste straaljagers van de USAF. Het 509th Fighter Squadron, uitgerust met Convair F-102 Delta Daggers, en het 615th Tactical Fighter Squadron, dat opereerde met F-100 Super Sabres, arriveerden in augustus. Da Nang was een van de belangrijkste bases ter ondersteuning van Operatie Barrel Roll, de naam die werd gegeven aan geheime operaties van de USAF 2nd Air Division en US Navy Task Force 77 boven Laos. Deze operatie duurde van december 1964 tot maart 1973, toen een aantal eenheden op de basis gestationeerd waren of erheen verhuisden, waaronder het 80th en 44th Tactical Fighter Squadron (Republic F-105 Thunderchiefs); laatstgenoemde vormde Detachment 2 van de 18th Tactical Fighter Wing en het 613th Tactical Fighter Squadron (North American F-100 Super Sabres). In februari 1965 arriveerden in Da Nang F-100 Super Sabres van de 3rd Tactical Fighter Wing ter ondersteuning van Operatie Flaming Dart, en in maart van datzelfde jaar begon Operatie Rolling Thunder met aanvallen door F-100’s, F-105’s en Douglas A-1 Skyraiders van de Vietnamese luchtmacht op Noord-Vietnamese doelen. Ook in maart 1965 werd een tweede landingsbaan aangelegd vanwege het groeiende aantal eenheden dat op de basis gestationeerd was of er opereerde. In maart arriveerde ook de 35th Tactical Fighter Wing. Het 416th Tactical Fighter Squadron en het 615th Tactical Fighter Squadron (beide met de F-100 Super Sabre) en het 476th Tactical Fighter Squadron (Lockheed F-104 Starfighter) arriveerden in april. Het 416th vertrok echter al in juni naar Bien Hoa. In mei arriveerde het 20th Tactical Air Support Squadron (20th TASS) met Cessna O-1 Bird Dogs. Het 615th vertrok in juni en keerde terug naar de Verenigde Staten. In dezelfde maand werden de Martin B-57B’s van het 8e Bombardement Squadron vanuit Bien Hoa opnieuw ingezet en zouden ze naast andere B-57B’s van het 13e Bombardement Squadron worden ingezet totdat ze naar Phan Rang werden overgeplaatst. Het 476e TFS werd in juli 1965 vervangen door het 436e TFS (F-104 Starfighter), en deze eenheid werd in oktober op haar beurt vervangen door het 435e TFS, dat ook met de F-104 vloog. De volgende maand werd het 390e Tactical Fighter Squadron ingezet, dat met McDonnell Douglas F-4 Phantoms vloog. In januari 1966 werd het Northrop F-5 Skoshi Tiger-programma ingezet, waarbij het toestel door het 4503e Tactical Fighter Squadron in gevechtsoperaties werd getest. Deze vliegtuigen zouden vervolgens in februari en maart 1966 opnieuw worden ingezet tussen Da Nang en Bien Hoa. Uiteindelijk zouden ze in Bien Hoa gestationeerd worden als het 10e Jachteskader. Het 37e Aerospace Rescue and Recovery Squadron (37th ARRS) werd eveneens in januari 1966 in Da Nang opgericht en opereerde met de Grumman HU-16 Albatross. In 1967 nam deze eenheid het eerste detachement van het 38e ARRS over, eveneens gestationeerd in Da Nang en met de Sikorsky HH-3. Meer inzet volgde in de loop van 1966, waaronder het 480e Jachteskader in februari (F-4 Phantom), het 405e Jachteskader in mei (F-102 Delta Dagger) en het 366e Tactische Jachteskader in oktober (F-4 Phantom). Het 20e TASS werd in september ook opnieuw uitgerust met de Cessna O-2 Skymaster. In 1967 werden er meer O-2’s aan de basis toegewezen onder het 9th Air Commando Squadron. United States Marine Corps: De begindagen van de inzet van het US Marine Corps in Da Nang zijn complex, met veel vervangingen en herschikkingen van eenheden in een zeer korte tijd. Het USMC stationeerde zijn eerste eenheden in Da Nang in 1962, toen HMM-163, vliegend met Sikorsky UH-34’s, daarheen werd overgeplaatst vanuit Sóc Trăng. Deze eenheid werd in januari 1963 vervangen door HMM-162 en deze werd in juni vervangen door HMM-261, gevolgd door een verdere vervanging door HMM-361. HMM-361 bleef in Da Nang tot februari 1964, toen de eenheid werd vervangen door HMM-364. Alle eenheden gebruikten gedurende deze periode de UH-34. HMM-364 droeg zijn rotorvliegtuigen in juni 1964 over aan het 217e Squadron van de Vietnamese luchtmacht. In die tijd werd HMM-162 teruggeplaatst naar Da Nang. In oktober van datzelfde jaar werd HMM-162 vervangen door HMM-365. In februari 1965 werden Raytheon Hawk-raketbatterijen naar Da Nang gestuurd. Deze werden bediend door het 1e Lichte Luchtafweerraketbataljon. HMM-162 keerde in maart 1965 terug naar Da Nang ter vervanging van HMM-365. In april 1965 arriveerde VMFA-531 met McDonnell Douglas F-4B Phantoms, een eenheid die later die maand werd gevolgd door Douglas EF-10B Skyknights van VMCJ-1. In juli werd VMFA-531 vervangen door VMFA-513, die met F-4 Phantoms vloog. Deze eenheid werd vergezeld door VMFA-542, die eveneens met Phantoms vloog. VMFA-513 werd in oktober vervangen door VMFA-115 (F-4 Phantom) en VMFA-542 werd in december vervangen door VMFA-323, die eveneens met de F-4 Phantom vloog. In dezelfde maand arriveerde ook VMF(AW)-312, die destijds met Vought F-8 Crusaders vloog, hoewel deze het jaar daarop opnieuw met Phantoms werd uitgerust. Ter ondersteuning werden de Lockheed C-130 Hercules van VMGR-152 ingezet. De Grumman A-6 Intruders van VMF(AW)-242 arriveerden eind 1966. Tussen 1967 en 1970 zette de USMC een groeiend aantal eenheden in Da Nang in; VMF(AW)-225, VMFA-122, VMF(AW)-242 en VMCJ-1, VMO-2 en VMFA-542, hoewel er gedurende deze periode enige verplaatsing, hergroepering en verplaatsing van deze eenheden plaatsvond. In 1970 arriveerde ook VMA-311 met McDonnell Douglas A-4 Skyhawks. In 1971 werd VMFA-115 overgeplaatst naar MCAS Iwakuni in Japan. Hij liet VMF(AW)-225 en VMA-311 achter als de enige vastevleugeleenheden van het USMC op de basis. In april 1972 keerden VMFA-115 en VMFA-232 echter terug naar Da Nang om te helpen bij het bestrijden van het PAVN Paasoffensief. Deze eenheden werden gevolgd door VMFA-212. Tegen het einde van de Amerikaanse betrokkenheid in Vietnam werden de Amerikaanse operaties geleidelijk afgebouwd. Da Nang werd uiteindelijk eind maart-begin april 1975 door Noord-Vietnamese troepen ingenomen. Het belangrijkste vliegtuig dat in de periode 1970-1971 werd ingezet, is: McDonnell Douglas A-4E Skyhawk. Afgebeeld is een A-4E, bestuurd door VMA-311 ‘Tomcats’. GPS – 16º02’39.10” N 108º11’57.80” E (Algemene locatie)