RAF Marham, Norfolk, United Kingdom, 2018-. 450mm(W) x 450mm(H) 17inches(W) x 17inches(H) Gratis Retour

Productbeschrijving : RAF Marham, Norfolk, United Kingdom, 2018-. 450mm(W) x 450mm(H) 17inches(W) x 17inches(H)

RAF Marham, Norfolk, Verenigd Koninkrijk, 2018-. 450 mm (B) x 450 mm (H) 17 inch (B) x 17 inch (H). RAF Marham kan zijn geschiedenis herleiden tot 1916, toen het in gebruik werd genomen als nachtelijke landingsplaats nabij RNAS Narborough, en ook als vliegveld om verdedigingsoperaties uit te voeren tegen Duitse Zeppelin-aanvallen op Norfolk. De eerste eenheid die hier gestationeerd werd, was No. 51 Squadron van het Royal Flying Corps, dat met BE2’s en BE12’s van de Royal Aircraft Factory vloog, met Avro 504K’s die voor nachtelijke training werden gebruikt. Na de Eerste Wereldoorlog raakte de basis overbodig, maar werd in 1937 heropgericht na uitbreidingswerkzaamheden die in 1935 begonnen. De eerste eenheid die er gestationeerd werd, was No. 38 Squadron, dat in mei 1937 arriveerde en met de Fairey Hendon vloog. De volgende maand werd 38 Squadron vergezeld door het onlangs hervormde No. 115 Squadron, dat met de Handley Page Harrow vloog. In december 1938 verving No. 38 Squadron zijn Hendons door Vickers Wellington Mk. I’s, en in april van het daaropvolgende jaar werd ook No. 115 Squadron opnieuw uitgerust met de Wellington. In november 1940 arriveerde No. 218 Squadron, dat aanvankelijk met Wellingtons vloog, maar in december 1941 werd uitgerust met de Short Stirling. No. 105 Squadron arriveerde in 1941, uitgerust met de de Havilland Mosquito. Tegen die tijd was Marham een van de belangrijkste bases van RAF Bomber Command in Oost-Engeland, waar Pathfinder-missies werden uitgevoerd tegen Duitse en andere doelen in Europa. Marham werd in 1944 gesloten voor een grondige renovatie en de aanleg van nieuwe betonnen landingsbanen en ondersteuningsgebieden. De basis bleef gedurende de oorlog gesloten, maar werd in 1946 heropend en gebruikt als testfaciliteit tijdens Project Ruby. Dit was een gezamenlijke Anglo-Amerikaanse test om de haalbaarheid van penetratiewapens tegen zwaar versterkte en beschermde doelen te onderzoeken. Bekende wapens die bij deze test werden gebruikt, waren de Britse 22.000 pond vrijeval Grand Slam en de Amerikaanse 4.500 pond raketgestuurde Disney-bom. Het 15e Squadron van de RAF, dat met aangepaste Avro Lancasters vloog, werd samen met de Boeing B-29 Superfortress van de USAAF gebruikt. De eerste tests vonden plaats tegen de (inmiddels) ter ziele gegane Duitse Nordsee III U-bootbasis op Helgoland, met de Valentin-onderzeebootbasis in Bremen en de U-bootassemblagefabrieken in Farge als doelwitten. Eind jaren 40 en begin jaren 50 was Marham de thuisbasis van de 2e, 22e, 43e, 307e en 509e Bombardementsgroepen van de USAAF, die met Boeing B-29’s en B-50’s vlogen. In 1950 arriveerde de eerste van zeventig Boeing Washington B.I.’s om No. 90 Squadron uit te rusten. In de jaren 50 begon Marham met de inzet van Handley Page Victors en Vickers Valiants als onderdeel van de V-Force en de eerste lucht-lucht tankoperaties. Die basis speelde ook een belangrijke rol in de Falkland-campagne van 1982. Nu. Squadrons 55 en 57 waren gestationeerd op Marham en vlogen met Victor K1’s en K2’s. Begin jaren 80 werd besloten dat Marham de thuisbasis zou worden van de Panavia Tornado GR.1’s van het (toen hervormde) No. 617 Dambusters Squadron. Er werden vierentwintig versterkte schuilkelders gebouwd, elk met ruimte voor één Tornado en vier WE.177 kernbommen. Dit was het laatste vrijeval kernwapen dat door de RAF werd ingezet. Het werd halverwege de jaren 60 geïntroduceerd en in 1998 geleidelijk uit dienst genomen. No. 617 werd in januari 1983 operationeel op Marham, en No. 27 Squadron, dat ook met Tornado’s vloog, arriveerde in augustus van datzelfde jaar. No. 57 Squadron werd in juni 1986 opgeheven, waardoor No. 55 Squadron als enige Victor K.2-eenheid op Marham bleef. In het voorjaar van 1987 werd de Tornado Weapons Conversion Unit (TWCU) voor een periode van zes maanden naar Marham gestuurd om de renovatie van de thuisbasis op RAF Honington uit te voeren. Het jaar daarop verplaatste No. 42 Squadron zijn Nimrod MR2’s naar Marham, terwijl er reparatiewerkzaamheden werden uitgevoerd op de thuisbasis op RAF St. Mawgan. In december 1991 verhuisde No. 2 Squadron met zijn Tornado GR.1A’s van RAF Laarbruch naar Marham. No. 27 Squadron werd in september 1993 opgeheven, gevolgd door No. 55 Squadron de daaropvolgende maand. Deze eenheidsontbindingen leidden tot de aankomst van Canberra PR.7 en PR.9’s van No. 39 Squadron van RAF Wyton. Tegen het einde van de jaren negentig en begin jaren 2000 begon de RAF zich terug te trekken uit Duitsland. IX (B) Squadron werd in juli 2001 verplaatst van RAF Brüggen, waarna 31 Squadron in augustus van datzelfde jaar arriveerde. De Tornado werd uiteindelijk in 2019 uit dienst genomen bij de RAF. In 2013 werd besloten dat Marham de basis zou worden voor de nieuwe Lockheed Martin F-35B Lightning II en dat het de 617 en 207 Squadrons zou heruitrusten, waarvan laatstgenoemde de Lightning II Operational Conversion Unit (OCU) zou worden. Marham onderging van 2016 tot 2018 een uitgebreide upgrade en verbouwing in het kader van Project Anvil ter voorbereiding op de komst van het nieuwe toestel. De bouw van nieuwe faciliteiten, taxibanen, verticale landingsplatforms en upgrades van start- en landingsbanen maakte deel uit van het £ 82,5 miljoen kostende project. De eerste vier Lightning II’s, bemand door piloten van 617 Squadron, samen met drie Airbus A330 Voyagers en één Airbus A400M Atlas, arriveerden in juni 2018 vanuit MCAS Beaufort, South Carolina. 617 Squadron werd in januari 2019 volledig operationeel met de Lightning II. In juli 2019 arriveerden nog eens zes F-35B’s vanuit Beaufort, bemand door piloten van 207 Squadron. Deze eenheid werd operationeel in augustus 2019. F-35B’s van 207 Squadron vertrokken in januari 2020 vanuit Marham voor lokale operaties aan boord van het nieuwe vliegdekschip HMS Queen Elizabeth (RO8) en voor inspectie door HM Koningin Elizabeth II. Dit vliegdekschip is eigenlijk vernoemd naar HMS Queen Elizabeth, een dreadnought van de Royal Navy die dienst deed tijdens de Eerste Wereldoorlog en die zelf vernoemd is naar Koningin Elizabeth I. Niet zoals sommigen ten onrechte denken, naar de huidige Britse monarch. In september 2020 voerde No. 617 Squadron een gezamenlijke oefening uit met F-35B’s van VMFA-211 aan boord van HMS Queen Elizabeth voor de oefening Joint Warrior. Het belangrijkste vliegtuig dat in de periode (2018-2019) werd gebruikt, is: Lockheed Martin F-35B Lightning II. Afgebeeld is een Lightning II van No. 617 Dambusters Squadron. GPS – 52º38’47.26” N 0º33’19.02” E